Tijgervelletjes en emo styling

De nieuwe maand van het nieuwe jaar is over de helft. Ik ben benieuwd hoe het staat met het volhouden van je goede voornemens! Op stylinggebied was dat voor mij een ban op nieuwe tassen. Hoeveel van die dingen kun je tegelijk dragen is de vraag die je jezelf kan stellen. Maar dit accessoire raakt bij veel mensen, vooral vrouwen, emotie dus het antwoord daarop is niet makkelijk te formuleren. Het hoofd antwoordt volmondig "je hebt gelijk" op die vraag. Het hart zegt dat het toch echt nodig is om elke dag iets anders aan je arm mee te zeulen. 

Mijn echte stylinguitdaging zit al langer in een specifieke hoek. De dierenprint. Nu volop in de winkels verkrijgbaar en eigenlijk nooit helemaal weggeweest. Ik heb er een haat- liefdeverhouding mee, met een neiging naar liefde. Luipaard en slang zijn mijn favoriet. Ze geven een ‘edge’ aan je zwarte outfit. Bij een zebraprint denk ik toch vooral aan dat kleine zwart witte paardje grazend op de steppe. De print kan net als een roofdier gevaarlijk zijn. Het is namelijk al snel teveel. Overal waar het woord ‘te’ voor kan zijn is dat sowieso. Combineer je een luipaardprint met nog twee andere kleuren en heb je jezelf zwaar in de make-up gezet dan kun je van classy naar trashy gaan. De dierenprint heeft als geen andere print de eigenschappen klassiek én ordinair in zich verenigd. Mijn favoriete designers Dolce & Gabbana zijn echt adepten van de animal look. Dat doen ze op hun kenmerkende Italiaanse manier. In your face en ultra-vrouwelijk. Ook wijlen Yves Saint Laurent verwerkte de print in zijn iconische safari looks. Hij koos voor een wat alternatievere, intellectuele variant van de print.

Als minimalist met een neiging naar een vleugje emo styling omarm ik de dierenprint als ik me stoer en zeker voel. Als ik niet teveel wil opvallen dan ruim ik alles wat naar dier verwijst weer op. Ik heb nu één tas staan met een luipaardprint. En dat blijft dit jaar ook zo want ik houd me aan de aan mezelf opgelegde tassenban. Denk ik... En ik geloof ook dat ik definitief afscheid heb genomen van het vleugje wild in mijn kleding. Maar vraag het me nog eens over een paar weken. Dan is de kans groot dat je me ineens weer in zo'n printje ziet lopen. En dan weet je ook meteen in wat voor een bui ik ben.

E-mailen
Instagram
LinkedIn